Ko je Zoran Kesić

Zoran Kesić je srpski novinar, TV voditelj i komičar, poznat po oštroj društveno-političkoj satiri kojom se bavi već tri decenije. Rođen je 26. jula 1976. godine u Beogradu, a najveću popularnost stekao je kao autor i voditelj emisije „24 minuta sa Zoranom Kesićem“, u kojoj svake nedelje kroz humor i ironiju komentariše aktuelna dešavanja u Srbiji i regionu. Pre toga, publiku je osvojio kabaretskom emisijom „Fajront republika“, a njegov novinarski put počeo je još u tinejdžerskim godinama, na televiziji Studio B.

Zoran Kesić se tokom karijere izgradio kao jedan od najprepoznatljivijih glasova satiričnog novinarstva na Balkanu. Njegov stil odlikuje kombinacija oštrog društvenog komentara, glumačke veštine u kreiranju likova i direktne komunikacije sa gledaocima, zbog čega je njegova publika ostala verna kroz različite televizijske kuće i političke okolnosti.

Rani život i detinjstvo

Zoran Kesić rođen je 26. jula 1976. godine u Beogradu, u opštini Vračar, gde je proveo detinjstvo i deo školovanja. Odrastao je u, kako sam opisuje, kosmopolitskom porodičnom duhu. Otac mu je u mladosti radio kao maneken širom tadašnje Jugoslavije i bavio se profesionalno atletikom, a kasnije se zaposlio kao policijski inspektor. Majka je radila u nekadašnjoj jugoslovenskoj aviokompaniji JAT.

Kesić ima starijeg brata – izvori se razlikuju oko njegovog imena, pa se u pojedinim tekstovima navodi ime Ivan, a u drugima Igor. Po uzoru na oca, mladi Zoran se od ranog detinjstva bavio sportom: trenirao je fudbal, košarku i atletiku, a jedno vreme je igrao i za beogradski Fudbalski klub „Sinđelić“. Kao dečak je maštao da postane profesionalni fudbaler, a sport mu je, prema sopstvenom svedočenju, dugo bio veća ljubav od javnih nastupa.

Bezbrižniji deo mladosti obeležile su i noći provedene u klubu „Industrija“, u periodu kada je beogradska tehno scena bila u punom zamahu. Taj period devedesetih godina, obeležen kulturnim previranjima i specifičnom energijom Beograda, ostavio je trag na njegovo kasnije satiričko poimanje društva.

Obrazovanje

Osnovnu školu Zoran Kesić završio je kao odličan učenik, dok je u Gimnaziji postizao osrednji uspeh, sa dosta trojki. Uprkos tome, bio je odlučan da nastavi školovanje na fakultetu. Dugo se dvoumio između Fakulteta za sport, fizičko vaspitanje i kulturu i studija režije na Fakultetu dramskih umetnosti (FDU) u Beogradu, a na kraju je ljubav prema režiji prevagnula.

Prijemni ispit na FDU pokušao je da položi dva puta, ali bez uspeha. Kada je napunio osamnaest godina, saopštio je roditeljima odluku da neće po treći put konkurisati za mesto na fakultetu. U tom trenutku, saznavši da je na televiziji Studio B raspisan konkurs za mlade saradnike, prijavio se i dobio priliku koja će odrediti njegov budući profesionalni put. Iz javno dostupnih izvora ne može se potvrditi da je Zoran Kesić ikada stekao formalnu fakultetsku diplomu.

Zanimljivo je da je tokom srednjoškolskih dana, zahvaljujući treniranju atletike, osvojio priznanje za najbržeg maturanta grada Beograda.

Početak karijere

Profesionalnu karijeru Zoran Kesić započeo je sa samo osamnaest godina, 1994. odnosno 1995. godine, na televiziji Studio B, u jutarnjem programu „Beograde, dobro jutro“. Emisiju je u to vreme uređivao i vodio iskusni novinar Đoko Vještica, kod koga se Kesić, kako je sam isticao, „kalio“ i učio osnove novinarskog zanata.

Njegov zadatak bio je da se svakog jutra uključuje u program kao reporter sa terena, najčešće sa beogradskih pijaca, i da izveštava o aktuelnim komunalnim i gradskim temama. Na toj poziciji ostao je punih pet godina, sticavajući klasično novinarsko iskustvo „od terena naviše“. Tek nakon tog perioda dobio je priliku da uđe u studio i preuzme vođenje emisije „Svetionik“, a kasnije je na Studiju B radio i kao autor u redakciji dokumentarnog programa.

Uspon do popularnosti

Godine 2000. Zoran Kesić prekida saradnju sa Studiom B i prelazi na televiziju B92, gde vodi emisije „Bg direkt“ i „Viša sila“. Nakon odsluženja vojnog roka, karijeru nastavlja na televiziji Metropolis, gde je od 2003. do 2008. godine bio autor i voditelj emisija „Ozbiljne vesti“, „Dezinformator“ i „Prekid programa“. U „Dezinformatoru“ je, zajedno sa Igorom Bugarskim, izvodio niz satiričnih skečeva na teme aktuelnih političkih događaja, čime je postavio temelje svog kasnijeg autorskog rukopisa.

Prekretnicu u karijeri predstavlja prelazak na televiziju Fox, kasnije preimenovanu u Prvu TV, i pokretanje emisije „Fajront republika“. Ova kabaretska emisija, koja se emitovala uživo od decembra 2008. do juna 2011. godine, kroz tri sezone, snimana je na sceni koja je podsećala na kafanu, sa barom i binom. Pored Kesića, voditeljske obaveze delili su Igor Bugarski i Aleksandar Todorović Bekan, dok je montažu vodio Balša Bošković. Gosti emisije bili su brojne poznate ličnosti sa domaće i regionalne scene, a neposredan, duhovit i pomalo drzak stil vođenja doneo je Zoranu Kesiću veliku popularnost kod mlađe publike.

Najveći uspesi

Najveći profesionalni uspeh Zoran Kesić ostvario je pokretanjem emisije „24 minuta sa Zoranom Kesićem“, koja se prvi put emitovala 1. decembra 2013. godine na televiziji B92. Emisiju piše zajedno sa autorskim timom satiričnog veb-magazina njuz.net, a kroz kombinaciju voditeljskog komentara, montiranih priloga i satiričnih formi, „24 minuta“ se profilisala kao jedna od najuticajnijih i najgledanijih satiričnih emisija u Srbiji.

Nakon perioda emitovanja na B92 i O2 TV, emisija je 29. februara 2020. godine, nakon pritisaka na autora i samu emisiju, prešla na televiziju Nova, gde se emituje i danas. Do danas je snimljeno više sezona i preko 350 epizoda, čime je „24 minuta“ postala jedna od dugovečnijih autorskih emisija na srpskoj televiziji. Kroz nju je Zoran Kesić izgradio prepoznatljiv autorski pečat – oštru, ali duhovitu kritiku aktuelnih političkih i društvenih tema, uz upotrebu karakterističnih uzvika poput „Budale!“ i zatvorne fraze „Ajmo sad ono naše“.

Privatni život

Zoran Kesić je 2013. godine stupio u brak sa kostimografkinjom Ivanom Majstorović, koja radi na Radio-televiziji Srbije. Venčanje je organizovano skromno, bez velike medijske pompe, u krugu najbližih prijatelja i porodice, dok je Ivana bila u poodmakloj trudnoći. Par ima dva sina – Andreja, rođenog početkom 2014. godine, i Vanju, rođenog 2017. godine.

Ivana Majstorović-Kesić retko se pojavljuje u javnosti i, za razliku od supruga, nije javna ličnost, pa porodični život para uglavnom ostaje daleko od medija. I pored dugogodišnje televizijske eksponiranosti, Zoran Kesić se trudi da privatnost svoje porodice, a naročito dece, zaštiti od javnosti.

Van televizijskog posla, Kesić je poznat i po ljubavi prema stripovima, hobiju koji neguje od mladosti.

Zanimljivosti

Kao dečak, Zoran Kesić je sanjao o profesionalnoj fudbalskoj karijeri i igrao je za klub „Sinđelić“, pre nego što se opredelio za novinarstvo. Karijeru je počeo veoma mlad, sa samo osamnaest godina, radeći pun radni dan kao reporter sa terena.

Njegove emisije nastaju u saradnji sa autorskim timom satiričnog portala njuz.net, što je neuobičajen i prepoznatljiv model rada za srpsku televiziju. Kesić je poznat i kao izraziti kritičar predsednika Srbije Aleksandra Vučića i vladajuće Srpske napredne stranke, stavove koji izlaže kroz satirične forme svoje emisije.

Fraze koje je popularizovao, poput uzvika „Budale!“ i pozdravne formule „Ajmo sad ono naše“, odavno su deo svakodnevnog govora i internet mimova u Srbiji i regionu.

Nagrade i priznanja

Za svoj rad na emisiji „24 minuta“ i doprinos promociji vrednosti poput vladavine prava, funkcionisanja institucija, medijskih sloboda i zaštite manjinskih prava, Zoran Kesić je dobio godišnju nagradu „Doprinos godine Evropi“, koju dodeljuje Evropski pokret u Srbiji (EPUS). Nagradu je primio u Evropskoj kući u Beogradu, izjavivši tom prilikom da mu je priznanje predstavljalo iznenađenje i čast.

Nasleđe i uticaj

Zoran Kesić se tokom tri decenije rada izgradio kao jedan od najuticajnijih glasova medijske satire u Srbiji. Njegove emisije, od „Dezinformatora“ i „Fajront republike“ do „24 minuta“, predstavljaju svojevrsnu hroniku srpskog društva i politike od kraja devedesetih godina do danas. Fraze koje je popularizovao ušle su u svakodnevni govor, a njegov pristup – kombinovanje novinarske analize sa satiričnim formama i glumačkim nastupom – uticao je na način na koji se politička satira radi na srpskoj televiziji i internetu. Saradnja sa timom njuz.net doprinela je i afirmaciji nove generacije satiričara u zemlji.