Ko je Svetislav Goncić

Svetislav Goncić, poznatiji po nadimku Bule, jedan je od najprepoznatljivijih srpskih glumaca svoje generacije, čija karijera traje već više od pola veka. Rođen je 5. maja 1960. godine u Kladovu, a najveći deo profesionalnog života proveo je u Beogradu, gde se razvio u svestranog umetnika podjednako prisutnog na pozorišnim daskama, filmskom platnu i malim ekranima. Svetislav Goncić je publici najpoznatiji po ulozi Časlava "Čarlija" Marjanovića u kultnoj seriji Srećni ljudi, ali njegov opus obuhvata na desetine pozorišnih predstava, filmova i televizijskih projekata.Osim glumačkog rada, Svetislav Goncić je decenijama aktivan i u kulturnoj administraciji – bio je direktor Pozorišta na Terazijama, dugogodišnji direktor Teatra "Vuk" i, od 2021. do jula 2025. godine, upravnik Narodnog pozorišta u Beogradu, jedne od najstarijih i najznačajnijih kulturnih institucija u zemlji. Stalni je član ansambla pozorišta Atelje 212 od 1983. godine, gde je odigrao neke od svojih najzapaženijih uloga.

Rani život i detinjstvo

Svetislav Goncić rođen je 5. maja 1960. godine u Kladovu, gradiću na obali Dunava u istočnoj Srbiji. Nadimak "Bule" nosi još iz detinjstva – dobio ga je zato što je kao dečak bio buckast, a nadimak ga je pratio čitavog života i s vremenom postao njegov prepoznatljivi umetnički identitet, gotovo neodvojiv od pravog imena.Put ka glumi započeo je izuzetno rano. Majka ga je kao dete upisala u dramsku grupu, a Goncić je kroz igru zavoleo scenu i odlučio da tim putem krene profesionalno. Prvi put je stao pred publiku sa svega sedam godina, kao član Dramskog studija Radio Beograda kod Bate Miladinovića, u predstavi "Nagrada" reditelja Bojana Stupice. Izvori se razlikuju oko tačne godine njegovog prvog televizijskog nastupa – neki navode kraj šezdesetih, drugi početak sedamdesetih godina – ali je nesporno da je kao dete i tinejdžer već imao uloge u televizijskim projektima poput serije Kamiondžije, uz Pavla Vuisića i Miodraga Petrovića Čkalju.

Obrazovanje

Osnovnu školu "Banović Strahinja" i Petu beogradsku gimnaziju Svetislav Goncić je završio u Beogradu, gde se porodica preselila iz Kladova. Ljubav prema glumi, rođena još u detinjstvu, usmerila ga je ka Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, na kome je diplomirao glumu 1982. godine, u klasi profesora Minje Dedića. Profesor Dedić je za Goncića i njegove kolege sa godine bio ne samo predavač već i mentor koji im je preneo temelje glumačkog zanata, na čemu je Goncić kasnije više puta javno izrazio zahvalnost.

Početak karijere

Iako je formalno diplomirao 1982. godine, Svetislav Goncić je profesionalnu karijeru zapravo započeo mnogo ranije, još kao dete i tinejdžer, glumeći u televizijskim projektima poput serije Salaš u Malom Ritu i filma Zimovanje u Jakobsfeldu. Odmah po diplomiranju, 1983. godine, postao je stalni član ansambla pozorišta Atelje 212, jedne od najuglednijih beogradskih pozorišnih kuća, u kojoj je stekao status glumca-prvaka i u kojoj je ostao veran ansamblu decenijama unazad.U Ateljeu 212 Goncić je tokom karijere odigrao niz zapaženih uloga, među kojima su Nejaki Uroš u predstavi "Propast carstva srpskog", vojnik Ivan Čonkin u dramatizaciji "Život i priključenija vojnika Ivana Čonkina", Major u "Totovima", Gari u predstavi "Iza kulisa", Anri u "Tri verzije života" i Viktor Rizengevič, fiktivni ruski tajkun, u predstavi "NLO", u kojoj je delio scenu sa kolegama Svetozarom Cvetkovićem, Draganom Đukić, Nikolom Ranđelovićem, Đorđem Stojkovićem i Lanom Adžić.

Uspon do popularnosti

Širu popularnost Svetislav Goncić je stekao tokom devedesetih godina, pre svega zahvaljujući ulozi Časlava "Čarlija" Marjanovića u seriji Srećni ljudi (1993–1996), koja je obeležila jednu generaciju gledalaca i ostala jedna od najgledanijih domaćih serija tog perioda. Paralelno je gradio i filmsku karijeru – zapažen je u filmovima Živeti kao sav normalan svet (1982), Oktoberfest (1987), Kako sam sistematski uništen od idiota i Šećerna vodica, filmu koji mu je doneo veliku popularnost širom nekadašnje Jugoslavije.Uporedo sa filmskom i televizijskom karijerom, Goncić se afirmisao i kao pozorišni glumac van matične kuće. U Pozorištu na Terazijama je više od tri decenije igrao Dafne u kultnoj predstavi "Neki to vole vruće", a tumačio je i Valija u "Volim svoju ženu", policajca Golju, Miću u predstavi "Na slovo, na slovo" i lik Ip Bija u "Spusti se na Zemlju". U Beogradskom dramskom pozorištu ostao je upamćen kao Bertold Breht u "Bubnjevima u noći" i gospodin Bredok u "Diplomcu", dok je u Studentskom kulturnom centru tumačio i režirao predstavu "Dr Džekil i Mr Hajd", a u pozorištu "Boško Buha" igrao je Jovanču u predstavi "Put oko sveta".

Najveći uspesi

Tokom višedecenijske karijere Svetislav Goncić je ostvario preko pedeset pozorišnih uloga i učestvovao u oko sedamdeset do osamdeset filmskih i televizijskih projekata. Pored već pomenutih naslova, publika ga pamti i po ulogama u serijama Porodično blago (1998), Moj rođak sa sela (2008), Selo gori, a baba se češlja (2008–2011), u kojoj je tumačio lik Džamu, vlasnika kafane i prevaranta, kao i po ulozi u seriji Tajna vinove loze (2021). Na filmu je ostavio traga i u ostvarenjima Una i Cirkus Columbia (2010).Osim glumačkog rada, Goncić je autor dva dokumentarna filma – "Strategija iluzije" (2005) i "Trajanje" (2006) – čime je pokazao i interesovanje za rediteljski i autorski rad iza kamere. Vodio je i dečji kviz "Kroz vrata znanja do putovanja", pokazujući svestranost i van glumačkog poziva.Značajan deo njegove karijere odnosi se i na rukovodeće funkcije u kulturi. Bio je predsednik Udruženja dramskih umetnika Srbije od 1996. do 1998. godine, direktor Pozorišta na Terazijama od 1998. do 2000, a potom i direktor Teatra "Vuk" (Ustanove kulture "Vuk Stefanović Karadžić") od 2015. do 2022. godine. Od 2020. do 2021. bio je predsednik Upravnog odbora Narodnog pozorišta u Beogradu, da bi u oktobru 2021. bio imenovan za vršioca dužnosti upravnika te kuće, a u novembru 2022. i za punopravnog upravnika Narodnog pozorišta u Beogradu – funkciju koju je obavljao do jula 2025. godine. U oktobru 2025. imenovan je za selektora 71. Sterijinog pozorja, festivala koji se održava u Novom Sadu.

Privatni život

Svetislav Goncić je u dugogodišnjem braku sa Gordanom Goncić, dramaturškinjom koja je i sama aktivna u pozorišnom svetu i koja je u jednom periodu obavljala funkciju vršioca dužnosti upravnice pozorišta Atelje 212. Sam Goncić je u intervjuu iz 2021. godine govorio o tome da su on i supruga tada bili zajedno već 41 godinu, od čega 36 godina u braku, opisujući suprugu kao svoju najveću podršku.Iz braka su dobili dve ćerke, Isidoru i Aleksandru, o kojima je glumac više puta javno govorio kao o ključnim ljudima u svom životu. Porodicu je 2025. godine pogodila teška tragedija – mlađa ćerka Aleksandra preminula je u svojoj 27. godini, nakon duge i teške bolesti, o čemu su domaći mediji izveštavali u martu te godine.Van pozorišnog i filmskog sveta, Goncić je poznat i po ljubavi prema motociklima – vozi motor još od svoje petnaeste godine, uz manje pauze, i to interesovanje opisuje kao svojevrsan način ličnog izražavanja. Rado boravi i u kući na selu, gde pronalazi mir izvan gradske i profesionalne užurbanosti.Goncić je poznat i po javno iskazanoj političkoj naklonosti – tokom više izbornih ciklusa aktivno je učestvovao u predizbornim kampanjama Srpske napredne stranke i javno je iznosio pozitivne stavove o predsedniku Aleksandru Vučiću, a bio je i član Nadzornog odbora zadužen za praćenje izborne kampanje. Krajem 2024. godine, dok je bio upravnik Narodnog pozorišta, javno se ogradio od čitanja saopštenja Udruženja dramskih umetnika Srbije povodom tragedije u Novom Sadu, ocenivši da je ono pročitano bez saglasnosti uprave pozorišta, nakon čega su usledile reakcije dela pozorišne javnosti.

Zanimljivosti

• Nadimak "Bule" dobio je u detinjstvu jer je bio buckast dečak, a nadimak mu je ostao do danas kao umetnički identitet.
• Na scenu je prvi put stao sa svega sedam godina.
• Motocikle vozi neprekidno od petnaeste godine života.
• Autor je dva dokumentarna filma, "Strategija iluzije" i "Trajanje".
• Ulogu Dafne u predstavi "Neki to vole vruće" igrao je više od tri decenije na sceni Pozorišta na Terazijama.

Nagrade i priznanja

• Grand Prix Filmskog festivala u Nišu (1982)
• Nagrada "Ćele kula" na Filmskim susretima u Nišu
• Nagrada "Ćuran" na Danima komedije u Jagodini, za ulogu Dafne u predstavi "Neki to vole vruće" (1991)
• Nagrada grada Beograda (2019)

Nasleđe i uticaj

Svetislav Goncić je tokom skoro pola veka karijere postao jedno od prepoznatljivih lica srpske glumačke scene, čiji opseg rada obuhvata ozbiljnu dramu, komediju i karakterne uloge, kako u pozorištu tako i na filmu i televiziji. Njegova uloga Čarlija u seriji "Srećni ljudi" ostala je deo kolektivnog sećanja generacije koja je odrastala devedesetih godina, dok je njegova posvećenost Ateljeu 212, kome je veran više od četiri decenije, primer retke stabilnosti u glumačkoj karijeri.Osim umetničkog doprinosa, Goncić je ostavio trag i kao kulturni radnik i menadžer, vodeći nekoliko značajnih beogradskih pozorišnih kuća, uključujući i Narodno pozorište u Beogradu, jednu od najstarijih nacionalnih institucija kulture na Balkanu. Njegovo imenovanje za selektora Sterijinog pozorja 2025. godine potvrđuje da i dalje aktivno oblikuje pozorišnu scenu, sada i iz uloge selektora i posmatrača savremene dramske produkcije.

Biografija – najčešća pitanja

Koliko godina ima Svetislav Goncić?

Svetislav Goncić je rođen 5. maja 1960. godine u Kladovu.

Zašto se Svetislav Goncić zove Bule?

Nadimak Bule dobio je u detinjstvu jer je kao dečak bio buckast, a nadimak mu je ostao do danas.

Po čemu je Svetislav Goncić najpoznatiji?

Najpoznatiji je po ulozi Časlava "Čarlija" Marjanovića u seriji "Srećni ljudi" i po dugogodišnjem članstvu u ansamblu Ateljea 212.

Da li je Svetislav Goncić bio upravnik Narodnog pozorišta u Beogradu?

Da, funkciju upravnika Narodnog pozorišta u Beogradu obavljao je od novembra 2022. do jula 2025. godine, a pre toga je od oktobra 2021. bio vršilac dužnosti upravnika.

Da li je Svetislav Goncić oženjen?

Da, u dugogodišnjem je braku sa Gordanom Goncić, dramaturškinjom, sa kojom ima dve ćerke.

Koje je pozorište matična kuća Svetislava Goncića?

Stalni je član ansambla pozorišta Atelje 212 od 1983. godine.

Da li je Svetislav Goncić režirao neku predstavu?

Da, režirao je predstavu "Dr Džekil i Mr Hajd" u Studentskom kulturnom centru i "Dama sa kamelijama" u Beogradskom dramskom pozorištu.

Koje filmove je snimio Svetislav Goncić?

Među njegovim poznatijim filmovima su "Živeti kao sav normalan svet", "Oktoberfest", "Šećerna vodica", "Una" i "Cirkus Columbia".

Kada je Svetislav Goncić diplomirao glumu?

Diplomirao je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 1982. godine, u klasi profesora Minje Dedića.

Da li Svetislav Goncić i dalje radi u pozorištu?

Da, u oktobru 2025. imenovan je za selektora 71. Sterijinog pozorja i i dalje je aktivan na pozorišnoj sceni.

Zaključak

Svetislav Goncić predstavlja primer glumca čija karijera premošćuje gotovo pola veka srpske kulturne scene – od dečaka koji je sa sedam godina stao na scenu, preko stalnog člana Ateljea 212 i miljenika publike zahvaljujući ulozi Čarlija u "Srećnim ljudima", do iskusnog kulturnog menadžera koji je vodio nekoliko istaknutih beogradskih pozorišta, uključujući i Narodno pozorište u Beogradu. Njegov opus obuhvata desetine pozorišnih uloga, filmova i televizijskih projekata, kao i autorski rad na dokumentarnim filmovima, čime je Svetislav Goncić ostao trajno prisutan u srpskoj kulturi, kako pred kamerama i na sceni, tako i u organizaciji i vođenju kulturnih institucija.