Ko je Siniša Mihajlović

Siniša Mihajlović bio je srpski fudbaler i fudbalski trener, jedan od najprepoznatljivijih igrača jugoslovenskog i italijanskog fudbala krajem dvadesetog i početkom dvadeset i prvog veka. Rođen u Vukovaru 1969. godine, prošao je put od dečaka iz radničke porodice do jednog od najboljih izvođača slobodnih udaraca u istoriji fudbala. Osvajao je titule sa Crvenom zvezdom, Lacijom i Interom, a kasnije je i kao trener ostavio dubok trag u italijanskom fudbalu, pre svega u Bolonji, gde je javno vodio borbu sa leukemijom sve do svoje smrti 2022. godine.

Rani život i detinjstvo

Siniša Mihajlović rođen je 20. februara 1969. godine u radničkoj porodici u vukovarskom naselju Borovo. Otac Bogdan radio je kao vozač kamiona, dok je majka Viktorija bila zaposlena u fabrici obuće i gume. Porodica je poticala iz mešovitih korena - otac je poreklom bio iz okoline Laktaša, dok je majka bila Hrvatica iz Vukovara. Do izbijanja rata devedesetih godina svi članovi porodice izjašnjavali su se kao Jugosloveni.Mihajlović je odrastao u skromnim uslovima, a fudbal je od najranijeg detinjstva predstavljao njegovu najveću strast. Prve fudbalske korake napravio je u rodnom mestu, gde je brzo pokazao izuzetan talenat, snažan udarac i borbenost koja će kasnije postati njegov zaštitni znak. Kao dete je prošao sve mlađe kategorije kluba Borovo, u kojem je stasao za profesionalni fudbal.

Obrazovanje

O formalnom obrazovanju Siniše Mihajlovića nije javno poznato mnogo detalja izvan osnovnog školovanja u rodnom kraju. Kao i kod mnogih fudbalera koji su rano posvetili život sportu, fokus njegovog odrastanja bio je usmeren pre svega na fudbalski razvoj, dok konkretni podaci o daljem školovanju nisu potvrđeni iz pouzdanih izvora te se ovaj podatak vodi kao nije javno poznat.

Početak karijere

Profesionalnu karijeru Siniša Mihajlović započeo je 1986. godine u klubu Borovo, gde je proveo dve sezone i skrenuo pažnju stručnjaka na sebe. Igrao je na poziciji levog krila, a već tada se isticao snažnim i preciznim udarcem levom nogom, po kojem će kasnije postati poznat širom Evrope.Godine 1988. potpisao je za novosadsku Vojvodinu, pod vođstvom trenera Ljupka Petrovića, čime je napravio prvi veliki korak u karijeri. Za "staru damu" je odigrao 73 utakmice i postigao 19 golova, a sa klubom je osvojio titulu prvaka Jugoslavije u sezoni 1988/1989. U dresu Vojvodine je i debitovao na evropskoj klupskoj sceni, u Kupu evropskih šampiona protiv mađarskog Honveda, u utakmici u kojoj je ostao upamćen po kontroverznom golu rukom, postignutom uz asistenciju saigrača Miloša Šestića.

Uspon do popularnosti

Krajem 1990. godine, Siniša Mihajlović prešao je u Crvenu zvezdu za tadašnjih rekordnih milion nemačkih maraka, što je u tom trenutku predstavljalo najveći transfer u jugoslovenskom fudbalu. Doveo ga je trener Ljupko Petrović, koji je nakon Vojvodine preuzeo i klub iz Ljutice Bogdana.Sa Crvenom zvezdom je osvojio titule prvaka Jugoslavije u sezonama 1990/1991. i 1991/1992, a vrhunac je predstavljalo osvajanje Kupa evropskih šampiona 1991. godine u Bariju, gde je Mihajlović bio jedan od izvođača penala u pobedi protiv Olimpika iz Marseja. Iste godine, sa Zvezdom je osvojio i Interkontinentalni kup u Tokiju, pobedivši čileanski Kolo Kolo. Ovi uspesi lansirali su Mihajlovića među najveće zvezde jugoslovenskog fudbala i otvorili mu vrata ka najjačim evropskim ligama.

Najveći uspesi

Nakon Crvene zvezde, Mihajlović je 1992. godine prešao u italijansku Romu, gde je proveo dve sezone koje je kasnije opisivao kao najteže u karijeri. Iz veznog reda je, pod vođstvom trenera Vujadina Boškova, prekomandovan na poziciju levog beka, na kojoj je igrao do kraja igračke karijere. U Romi je delio svlačionicu sa igračima poput Aldaira, Tomasa Heslera, Klaudija Kaniđe i Abela Balba.Godine 1994. prešao je u Sampdoriju, gde je ponovo zaigrao zajedno sa Vladimirom Jugovićem, nekadašnjim saigračem iz Crvene zvezde i Vojvodine. U Sampdoriji je ostao do 1998. godine i odigrao 110 utakmica uz 12 postignutih golova, sarađujući tada i sa trenerom Svenom Goranom Eriksonom.Sledeći značajan korak bio je prelazak u Lacio 1998. godine, za tadašnjih 8,5 miliona funti. U dresu rimskog kluba proveo je šest sezona i postao prava legenda - osvojio je titulu prvaka Italije u sezoni 1999/2000, Kup pobednika kupova 1998/1999, Superkup Evrope 1999, dva Kupa Italije i dva Superkupa Italije. U tom periodu, u utakmici protiv Sampdorije (5:2), izjednačio je rekord Đuzepea Sinjorija, postigavši tri gola iz slobodnih udaraca na jednoj utakmici - podvig koji do danas deli samo sa tim italijanskim fudbalerom. Ukupno je za Lacio odigrao 126 ligaških utakmica i postigao 20 golova.Karijeru je 2004. godine nastavio u Interu, koji je tada vodio njegov nekadašnji saigrač Roberto Manćini. U Interu je ostao do 2006. godine i osvojio još jednu titulu prvaka Italije, kao i Kup i Superkup Italije. Ukupno je u Seriji A odigrao više od 300 utakmica. Za reprezentaciju Jugoslavije nastupio je 63 puta i postigao 10 golova, a učestvovao je na Svetskom prvenstvu 1998. i Evropskom prvenstvu 2000. godine. Poznat je i kao igrač koji zajedno sa Andreom Pirlom drži rekord po broju postignutih golova iz slobodnih udaraca u italijanskom prvenstvu - njih 28.Po završetku igračke karijere, Siniša Mihajlović se okrenuo trenerskom poslu. Bio je pomoćni trener u Interu u sezoni 2006/2007, a potom je samostalno vodio Bolonju, Kataniju, Fjorentinu, Sampdoriju, Milan, Torino i Sporting iz Lisabona. U periodu od 2012. do 2013. godine bio je selektor fudbalske reprezentacije Srbije. Najduži i emotivno najznačajniji trenerski angažman ostvario je u Bolonji, koju je vodio od 2019. do septembra 2022. godine, u periodu kada je javno saopštio da boluje od leukemije, ali je uprkos bolesti nastavio da radi i predvodi tim.

Privatni život

Siniša Mihajlović bio je oženjen italijanskom voditeljkom i bivšom manekenkom Arijanom Rapaćoni. Građanski brak sklopili su 1996. godine u Rimu, a crkveno venčanje obavili su 2005. godine u manastiru u Sremskim Karlovcima. Na pozivnicama za venčanje par je naveo da ne želi poklone, već da gosti umesto toga pomognu Domu za nezbrinutu decu "Dečje selo" u Sremskim Karlovcima. Par je imao petoro dece - ćerke Viktoriju i Virdžiniju, kao i sinove Miroslava, Dušana i Nikolasa.Mihajlović je u julu 2019. godine javno saopštio da boluje od akutne leukemije. Uprkos teškoj dijagnozi, nastavio je da radi kao trener, a lekari su mu povremeno dozvoljavali kratke pauze u lečenju kako bi vodio svoj tim. Bolest se, prema dostupnim podacima, vraćala u više navrata, a Mihajlović je o borbi sa njom više puta javno govorio, ističući podršku supruge Arijane i dece, koji su, prema njegovim rečima, odmah izrazili spremnost da budu potencijalni donori koštane srži.Siniša Mihajlović preminuo je 16. decembra 2022. godine u Rimu, u 54. godini života, nakon višegodišnje borbe sa leukemijom. Sahranjen je na groblju Campo Verano u Rimu 19. decembra 2022. godine. Njegovu smrt saopštila je porodica u zvaničnom saopštenju, a od njega su se javno oprostili brojni zvaničnici, među njima i tadašnja premijerka Italije Đorđa Meloni i bivši premijer Đuzepe Konte.

Zanimljivosti

• Nadimak "Božja levica" dobio je zbog izuzetno preciznog i snažnog udarca levom nogom.
• Jedan je od najboljih izvođača slobodnih udaraca u istoriji fudbala i drži zajednički rekord sa Andreom Pirlom po broju golova iz slobodnih udaraca u italijanskom prvenstvu.
• Zajedno sa Đuzepeom Sinjorijem, jedini je igrač koji je u Seriji A postigao tri gola iz slobodnih udaraca na jednoj utakmici.
• Postao je počasni građanin Novog Sada 2006. godine, a Bolonje decembra 2019. godine.
• Tokom karijere u Vojvodini ostao je upamćen po kontroverznom golu rukom protiv Honveda u Kupu evropskih šampiona.
• Nastavio je da vodi Bolonju tokom lečenja od leukemije, izjavivši da mu je fudbal pomogao da izdrži najteže trenutke bolesti.

Nagrade i priznanja

Tokom igračke karijere Siniša Mihajlović osvojio je brojne trofeje, uključujući Kup evropskih šampiona i Interkontinentalni kup sa Crvenom zvezdom, tri titule prvaka Jugoslavije (jednu sa Vojvodinom i dve sa Crvenom zvezdom), dve titule prvaka Italije (sa Lacijom i Interom), Kup pobednika kupova, Superkup Evrope, kao i više kupova i superkupova Italije sa Lacijom i Interom.Posthumno je odlikovan visokim državnim priznanjima - Ordenom Karađorđeve zvezde prvog reda u Srbiji, kao i Ordenom Republike Srpske sa zlatnim vencem, koji je njegovoj majci Viktoriji uručio predsednik Republike Srpske Milorad Dodik.

Nasleđe i uticaj

Siniša Mihajlović ostao je upamćen ne samo po fudbalskim uspesima, već i po hrabrosti koju je pokazao tokom trogodišnje borbe sa leukemijom, o kojoj je javno govorio od jula 2019. godine. Nastavio je da vodi svoje timove i tokom lečenja, čime je postao simbol istrajnosti i dostojanstva daleko izvan granica sporta.Njegova smrt 16. decembra 2022. godine izazvala je veliki odjek u Srbiji, Italiji i širom fudbalskog sveta. Odali su mu počast brojni zvaničnici, klubovi i sportisti, a u Muzeju Fudbalskog kluba Crvena zvezda otvorena je knjiga žalosti povodom njegove smrti. Mihajlović se i danas pominje kao primer sportiste koji je svojom borbenošću, kako na terenu tako i u privatnom životu, ostavio trag koji nadilazi sportske rezultate.

Biografija - najčešća pitanja

Kada je rođen Siniša Mihajlović?

Siniša Mihajlović rođen je 20. februara 1969. godine u Vukovaru.

Kada je i gde umro Siniša Mihajlović?

Preminuo je 16. decembra 2022. godine u Rimu, nakon višegodišnje borbe sa leukemijom.

Zašto je Siniša Mihajlović umro?

Umro je od posledica akutne leukemije, bolesti sa kojom se javno borio od jula 2019. godine.

Gde je sahranjen Siniša Mihajlović?

Sahranjen je na groblju Campo Verano u Rimu, 19. decembra 2022. godine.

Zašto se Siniša Mihajlović zvao "Božja levica"?

Nadimak je dobio zbog izuzetno snažnog i preciznog udarca levom nogom, posebno pri izvođenju slobodnih udaraca.

Za koje klubove je igrao Siniša Mihajlović?

Igrao je za Borovo, Vojvodinu, Crvenu zvezdu, Romu, Sampdoriju, Lacio i Inter.

Koje klubove je Siniša Mihajlović trenirao?

Kao trener vodio je Bolonju, Kataniju, Fjorentinu, Sampdoriju, Milan, Torino, Sporting Lisabon, kao i reprezentaciju Srbije.

Da li je Siniša Mihajlović bio oženjen?

Bio je oženjen Arijanom Rapaćoni, sa kojom je imao petoro dece - ćerke Viktoriju i Virdžiniju i sinove Miroslava, Dušana i Nikolasa.

Koliko je dece imao Siniša Mihajlović?

Imao je petoro dece iz braka sa Arijanom Rapaćoni.

Koje trofeje je osvojio Siniša Mihajlović?

Osvojio je Kup evropskih šampiona i Interkontinentalni kup sa Crvenom zvezdom, titule prvaka Italije sa Lacijom i Interom, kao i više nacionalnih kupova i superkupova.

Zaključak

Siniša Mihajlović ostaje upamćen kao jedan od najvećih srpskih fudbalera svih vremena, čovek čiji je snažan udarac levom nogom postao njegov zaštitni znak, a borbenost i karakter obeležje čitavog njegovog života. Od skromnog detinjstva u Vukovaru, preko slavne igračke karijere u Crvenoj zvezdi i vodećim italijanskim klubovima poput Rome, Sampdorije, Lacija i Intera, do uspešnog trenerskog puta i hrabre borbe sa leukemijom, Siniša Mihajlović je ostavio neizbrisiv trag u fudbalu i u srcima navijača širom sveta.