Ko je Danilo Lazović

Danilo Lazović bio je srpski i jugoslovenski pozorišni, filmski i televizijski glumac, jedan od najprepoznatljivijih domaćih glumaca druge polovine dvadesetog veka. Rođen je 25. novembra 1951. godine u Brodarevu, a preminuo je 25. marta 2006. godine u Beogradu. Danilo Lazović je najveću popularnost stekao ulogom Šćepana Šćekića u televizijskoj seriji "Srećni ljudi", ali je iza sebe ostavio i bogatu pozorišnu karijeru, pre svega kao dugogodišnji član ansambla Narodnog pozorišta u Beogradu.Tokom karijere koja je trajala više od tri decenije, Danilo Lazović je igrao u brojnim filmovima, televizijskim serijama i pozorišnim predstavama, gradeći reputaciju glumca snažnog scenskog prisustva i osobenog, prepoznatljivog glasa. Publika ga pamti i po ulozi u seriji "Porodično blago", kao i po monodrami "Danilo Lazović protiv Šćepana Šćekića", koju je izvodio širom Srbije i Crne Gore.

Rani život i detinjstvo

Danilo Lazović je rođen 25. novembra 1951. godine u mestu Brodarevo, na reci Lim, u tadašnjoj Socijalističkoj Republici Srbiji, u sastavu SFR Jugoslavije. Nedugo posle rođenja, njegova porodica se preselila u obližnji Priboj, grad u kojem je Danilo proveo najveći deo detinjstva i mladosti.U Priboju je Danilo Lazović završio osnovnu školu i gimnaziju. Iako izvori ne beleže detaljne podatke o njegovom najranijem detinjstvu, poznato je da se upravo u Priboju rodilo njegovo interesovanje za recitovanje i scensku umetnost, što će kasnije usmeriti njegov profesionalni put ka glumi.

Obrazovanje

Posle završene gimnazije u Priboju, Danilo Lazović je otišao u Beograd, gde se upisao na Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju. Glumu je diplomirao 1974. godine, čime je zaokružio formalno umetničko obrazovanje i otvorio put ka profesionalnoj glumačkoj karijeri.Zanimljivo je da je iste godine kada je diplomirao, Danilo Lazović dobio i svoju prvu značajniju ulogu, u kultnoj seriji "Otpisani", što je bio izuzetno brz i uspešan prelaz iz akademske sredine na profesionalnu scenu.

Početak karijere

Profesionalni glumački put Danila Lazovića počeo je 1974. godine ulogom u seriji "Otpisani", jednom od najpoznatijih jugoslovenskih televizijskih ostvarenja tog perioda. Ta uloga mu je donela prvu širu prepoznatljivost i otvorila vrata daljim angažmanima na filmu i televiziji.Ubrzo posle debija, Danilo Lazović je postao član ansambla Narodnog pozorišta u Beogradu, jedne od najstarijih i najuglednijih pozorišnih kuća u Srbiji, gde će ostati angažovan naredne decenije. Paralelno sa pozorišnim radom, gradio je i filmsku karijeru, pojavljujući se u ostvarenjima kao što su "Dvoboj za južnu prugu" (1978) i "Laf u srcu" (1981).

Uspon do popularnosti

Tokom osamdesetih godina, Danilo Lazović je nastavio da gradi karijeru kroz uloge u filmovima poput "Lazar" (1984) i "Najbolji" (1989), kao i u televizijskoj seriji "Bolji život" (1988), jednoj od najgledanijih domaćih serija tog doba. Iako je i pozorišna publika u Beogradu dobro poznavala njegov rad, prava, masovna popularnost stigla je tek početkom devedesetih.Prekretnicu u karijeri Danila Lazovića predstavljala je uloga Šćepana Šćekića u seriji "Srećni ljudi", koja se emitovala od 1993. do 1996. godine. Zahvaljujući toj ulozi, Danilo Lazović je postao jedan od najprepoznatljivijih glumaca u Srbiji, a njegov lik iz te serije i danas se pamti kao jedan od simbola domaće televizijske produkcije devedesetih godina.

Najveći uspesi

Pored uloge u "Srećnim ljudima", Danilo Lazović je ostvario zapažene uloge u filmovima "Poslednji krug u Monci" (1989), "Mala" (1991), "Tri karte za Holivud" (1993) i "Jagoda u supermarketu" (2003). Igrao je i u serijama "Zaboravljeni" (1990), "Porodično blago" i "Kraj dinastije Obrenović", kao i u seriji "Stižu dolari".Njegov pozorišni opus bio je jednako impresivan. Kao član ansambla Narodnog pozorišta u Beogradu, gde je bio angažovan sve do 2000. godine, ostvario je niz značajnih uloga, među kojima se izdvajaju:

• Vuk u predstavi "Stanoje Glavaš" Đure Jakšića
• Vladika Danilo u "Gorskom vijencu" Petra Petrovića Njegoša
• Gaj Julije Cezar u "Vergilijevoj smrti" Hermana Broha
• Lav Davidovič Bronštajn-Trocki u predstavi "Lenjin, Staljin, Trocki" Kristijana Vermorena
• Stari Perišić u "Kad su cvetale tikve" Dragoslava Mihailovića
• Rogozin u "Nastasji filipovnoj", po Dostojevskom i Andžeju Vajdi
• Agamemnon u "Orestiji" Eshila
• Greger Verle u "Divljoj patki" Henrika Ibzena

Nakon što je napustio stalni angažman u Narodnom pozorištu, Danilo Lazović je nastavio da nastupa u Ateljeu 212 i Zvezdara teatru, gde je odigrao blizu šest stotina predstava. Posebno se izdvajaju uloge u "Klaustrofobičnoj komediji" Dušana Kovačevića i predstavi "Mala" Đorđa Milosavljevića, po tekstu Milene Marković, koja je kasnije doživela i filmsku adaptaciju.

Privatni život

Danilo Lazović je 1976. godine, na omladinskoj priredbi na Zlataru, upoznao svoju buduću suprugu Branku, rodom sa Cetinja. Prema pričama porodice, Danilo je već tada svojim drugovima najavio da će se oženiti njome, što se i ostvarilo početkom osamdesetih godina.Sa suprugom Brankom, Danilo Lazović je dobio četvoro dece – ćerke Milenu i Jelenu, i sinove Vuka i Miloša. Porodica se 1996. godine preselila iz centra Beograda na Avalu, kako bi deca odrastala u prirodnijem okruženju, dalje od gradske vreve. Sin Vuk Lazović se kasnije profesionalno bavio rukometom, igrajući za RK Partizan.Danilo Lazović je bio poznat po tome što je izbegavao da svoj privatni život i porodicu izlaže javnosti, a i njegova deca su u kasnijim intervjuima isticala da kao mali nisu ni bila svesna da je njihov otac poznata ličnost, jer se kod kuće ponašao kao običan roditelj.Tokom devedesetih godina, u vreme jugoslovenskih ratova, Danilo Lazović je bio poznat po javno iskazanoj političkoj podršci Slobodanu Miloševiću, a bio je i lično povezan sa Radovanom Karadžićem, čiju je politiku javno podržavao. Bio je i instruktor dobrovoljcima u bazi u Bubanj Potoku. Ovi podaci o njegovom javnom angažmanu tokom devedesetih navode se u dostupnim izvorima, ali detalji o obimu i tačnoj prirodi tog angažmana nisu u potpunosti javno dokumentovani.Tragična smrtDanilo Lazović je iznenada preminuo 25. marta 2006. godine u Beogradu, u 54. godini života. Kao uzrok smrti naveden je infarkt. Komemoracija je održana na Velikoj sceni Narodnog pozorišta u Beogradu, a po želji porodice niko nije držao govor – umesto toga, preko razglasa je pušten snimak Lazovićevog monologa iz poeme Svetog Nikolaja Velimirovića, "Kosovski zavet cara Lazara".Sahranjen je na Topčiderskom groblju u Beogradu, uz prisustvo porodice, prijatelja, kolega i brojnih poštovalaca njegovog rada. Opelo ispred hrama Svetog Trifuna služio je mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije, uz sveštenstvo Eparhije raško-prizrenske i mileševske. U ime guslarskog društva "Radovan Bećirović Trebješki", čiji je Lazović bio član, od njega su se oprostili Slavko Aleksić i Boško Vujačić.

Zanimljivosti

• Iako je u karijeri veoma često i uverljivo tumačio likove Crnogoraca – u filmovima "Laf u srcu", "Igmanski marš", "Odlazak ratnika, povratak maršala" i seriji "Srećni ljudi" – Danilo Lazović nije bio poreklom Crnogorac, već je rođen u Srbiji.
• Bio je poznat po tome što gotovo nikada nije gledao sopstvene filmove i serije nakon što bi bile snimljene i emitovane.
• Monodramu "Danilo Lazović protiv Šćepana Šćekića" izvodio je širom Srbije i Crne Gore, ponekad i po nekoliko puta dnevno, čime je dodatno učvrstio vezu sa publikom van velikih gradskih pozorišnih scena.
• U njegovu čast, od 2013. godine u Priboju se održava festival "Dani Danila Lazovića", na kojem se takmičari nadmeću u govorenju poezije, a pobednik dobija povelju sa njegovim imenom.

Nagrade i priznanja

Za svoj glumački rad, Danilo Lazović je 1989. godine dobio Sterijinu nagradu za glumačko ostvarenje, jedno od najprestižnijih priznanja u oblasti pozorišne umetnosti na prostoru bivše Jugoslavije. Takođe je osvojio statuetu "Ćuran" za najbolju ulogu u predstavi "Klaustrofobična komedija".

Nasleđe i uticaj

Danilo Lazović ostaje upamćen kao jedan od glumaca koji su obeležili srpsku i jugoslovensku glumačku scenu u periodu od sedamdesetih do dvehiljaditih godina. Njegova uloga Šćepana Šćekića u seriji "Srećni ljudi" i danas se smatra jednom od najprepoznatljivijih televizijskih uloga u istoriji domaće produkcije, a rečenice iz te serije i danas se citiraju u svakodnevnom govoru.Festival "Dani Danila Lazovića" u Priboju svake godine okuplja ljubitelje govorene reči i poezije, čuvajući uspomenu na njegov doprinos kulturi. Njegov opus na pozorišnim daskama Narodnog pozorišta, Ateljea 212 i Zvezdara teatra i dalje predstavlja referentnu tačku za mlađe generacije glumaca koji se bave klasičnim i savremenim repertoarom.

Biografija – najčešća pitanja

Kada je rođen Danilo Lazović?

Danilo Lazović je rođen 25. novembra 1951. godine u Brodarevu.

Po čemu je najpoznatiji Danilo Lazović?

Najpoznatiji je po ulozi Šćepana Šćekića u televizijskoj seriji "Srećni ljudi", koja se emitovala od 1993. do 1996. godine.

Kada je i kako umro Danilo Lazović?

Danilo Lazović je preminuo 25. marta 2006. godine u Beogradu, u 54. godini života, usled infarkta.

Gde je sahranjen Danilo Lazović?

Sahranjen je na Topčiderskom groblju u Beogradu.

Da li je Danilo Lazović bio Crnogorac?

Ne, rođen je u Srbiji, iako je u karijeri često i uverljivo glumio likove Crnogoraca.

Da li je Danilo Lazović imao decu?

Da, sa suprugom Brankom je imao četvoro dece – ćerke Milenu i Jelenu i sinove Vuka i Miloša.

U kom pozorištu je najduže radio Danilo Lazović?

Najduže je bio član ansambla Narodnog pozorišta u Beogradu, gde je igrao do 2000. godine, a kasnije je nastupao u Ateljeu 212 i Zvezdara teatru.

Koje nagrade je osvojio Danilo Lazović?

Osvojio je Sterijinu nagradu za glumačko ostvarenje 1989. godine i statuetu "Ćuran" za ulogu u "Klaustrofobičnoj komediji".

Koja je bila prva značajnija uloga Danila Lazovića?

Prvu značajniju ulogu ostvario je 1974. godine u seriji "Otpisani".

Da li postoji festival posvećen Danilu Lazoviću?

Da, od 2013. godine u Priboju se održava festival "Dani Danila Lazovića", posvećen govorenju poezije.

Zaključak

Danilo Lazović je tokom svoje karijere postao jedan od najprepoznatljivijih srpskih glumaca, pamćen kako po televizijskoj ulozi Šćepana Šćekića u "Srećnim ljudima", tako i po bogatom pozorišnom opusu ostvarenom u Narodnom pozorištu, Ateljeu 212 i Zvezdara teatru. Rođen u Brodarevu, odrastao u Priboju, a karijeru izgradio u Beogradu, Danilo Lazović je ostavio trajan trag u domaćoj kulturi, koji se i danas čuva kroz sećanja publike, nagrade koje je osvojio i festival organizovan u njegovu čast.