Ko je Josif Tatić

Josif Tatić bio je srpski pozorišni, filmski i televizijski glumac, rođen 13. aprila 1946. godine u Novom Sadu, a preminuo 8. februara 2013. godine u Beogradu. Tokom karijere duge više od četiri decenije, Josif Tatić je ostvario preko sedamdeset filmskih i televizijskih uloga, kao i brojne zapažene uloge na pozorišnim daskama. Šira publika ga najbolje pamti po ulogama Božidara Soldatovića, zvanog „Jataganac", u seriji „Bolji život", i Tanasija Vitorovića, poznatog kao „Tale", u seriji „Grlom u jagode" – nadimku koji je ostao uz njega i u privatnom životu, među kolegama i prijateljima.Bio je dugogodišnji član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, jedan od osnivača prvog off teatra u Beogradu, i umetnik koji je, prema rečima svojih savremenika, na sceni i pred kamerom zračio retkom prirodnošću i šarmom. Iza sebe je ostavio bogat umetnički opus i uspomenu na čoveka koji je, uprkos slavi, ostao skroman, duhovit i vezan za prijatelje.

Rani život i detinjstvo

Josif Tatić je rođen u glumačkoj porodici – njegovi roditelji, Branko i Hristina Tatić, takođe su bili cenjeni glumci. Odrastanje okruženo pozorištem i umetnošću u velikoj meri je oblikovalo njegov kasniji profesionalni put, iako put do glume u početku nije bio pravolinijski.U mladosti se, pre nego što će se ozbiljno posvetiti glumi, okušao u boksu. Trenirao je ovaj sport izvesno vreme, ali je odustao nakon treće borbe u kojoj je doživeo nokaut. Ta epizoda iz mladosti kasnije je često pominjana kao anegdota koja oslikava njegov temperament – čoveka spremnog da proba nešto novo i da se, kada nešto ne uspe, sa humorom okrene drugom putu.

Obrazovanje

Formalno obrazovanje u oblasti glume Josif Tatić je stekao na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, jednoj od najuglednijih glumačkih škola u tadašnjoj Jugoslaviji. Tokom studija je izgrađivao tehniku i scensko umeće koje će kasnije primenjivati u brojnim pozorišnim, filmskim i televizijskim ostvarenjima.

Početak karijere

Glumačku karijeru Josif Tatić je započeo krajem šezdesetih godina dvadesetog veka. Filmski debi ostvario je 1967. godine ulogom vojnika u filmu „Jutro" reditelja Puriše Đorđevića, jednog od najznačajnijih jugoslovenskih filmskih autora tog doba. Iste godine pojavio se i u filmu „Deca vojvode Šmita", a 1968. godine odigrao je uloge u filmovima „Vuk sa Prokletija", gde je tumačio lik Džahida, i „Bekstva", u kojem je igrao Grujića.Presudna godina za njegov pozorišni put bila je 1968, kada je postao stalni član Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu, jedne od najprestižnijih pozorišnih kuća na ovim prostorima. Na toj sceni je debitovao u predstavi „Požar strasti", a u JDP-u je ostao vezan do kraja karijere, iako je paralelno gostovao i u drugim pozorištima.

Uspon do popularnosti

Tokom sedamdesetih godina Josif Tatić je nastupao u brojnim predstavama, među kojima su „Kad su cvetale tikve", „Spaseni", „Dundo Maroje", „Pučina", „Balkanski špijun", „Seobe", „Muke po Živojinu" i „Valjevska bolnica". U tom periodu je, zajedno sa kolegom i prijateljem Predragom Ejdusom, osnovao pozorište „Pod razno" – prvi off teatar u Beogradu, koji je predstavljao alternativu tadašnjoj institucionalnoj pozorišnoj sceni.Saradnja sa Predragom Ejdusom pokazala se kao jedna od najplodnijih glumačkih dvojki na domaćoj sceni. Dvojica glumaca su zajedno igrali u nizu predstava u Jugoslovenskom dramskom i Narodnom pozorištu, a predstavu „Šovinistička farsa" Radoslava Pavlovića, u kojoj je Tatić tumačio lik Slobodana Mihajlovića naspram Ejdusovog Bernarda Draha, odigrali su, prema Ejdusovim rečima, više od 1.800 puta širom nekadašnje Jugoslavije.Široj televizijskoj publici Josif Tatić je postao prepoznatljiv osamdesetih godina, zahvaljujući ulozi Božidara Soldatovića „Jataganca" u kultnoj seriji „Bolji život", koja se emitovala od 1987. do 1991. godine. Ubrzo potom, uloga Tanasija Vitorovića „Taleta" u seriji „Grlom u jagode" učvrstila je njegov status jednog od najomiljenijih glumaca na malim ekranima u Srbiji i regionu – nadimak lika je, u svakodnevnom govoru, postao gotovo sinonim za samog glumca.

Najveći uspesi

Tokom karijere Josif Tatić je nastupio u preko sto filmova i televizijskih ostvarenja, počev od 1967. do 2011. godine. Među zapaženijim filmskim naslovima u kojima se pojavio su „Balkan ekspres" (1983), drugi deo serijala „Hajde da se volimo" (1989), „Tri karte za Holivud" (1993), „Rane" (1998) i „Profesionalac" (2003), kao i film „Čekaj me i ja ću sigurno doći" iz 2009. godine. Glumio je i u američkoj produkciji poznatoj kod nas pod nazivom „Braća Blum".Na malim ekranima, osim po ulogama Jataganca i Taleta, pamti se i po učešću u seriji „Vuk Karadžić" iz 1987. godine, kao i po kasnijim domaćim serijama „Srećni ljudi" i „Porodično blago". Jednu od poslednjih značajnijih televizijskih uloga ostvario je u seriji Miroslava Lekića „Ulica lipa", čije je snimanje završio malo pre smrti.Na pozorišnoj sceni, pored već pomenute „Šovinističke farse", izdvajaju se uloge u predstavama „Knez Pavle", „Mein Kampf", „Troil i Kresida", „Bure baruta", „Molijer – još jedan život", „Italijanska noć" i „Hadersfild", u kojoj je tumačio lik oca.

Privatni život

Josif Tatić je bio poznat kao veliki beogradski boem, čovek koji je uživao u kafanskom druženju, dobroj hrani, piću i cigaretama, ali koji je, kako je sam govorio, u poznijim godinama ublažio taj način života – ostavio je cigarete i alkohol, zadržavši samo čašu crnog vina. U jednom od retkih intervjua, budući da je novinare doživljavao kao „nužno zlo", ispričao je da se u svojim „burnim vremenima" najviše družio s ljudima različitih profesija, a ne isključivo s kolegama glumcima. Slobodno vreme je najradije provodio na pecanju, u čemu je nalazio mir i opuštanje.Bio je dva puta oženjen. Iz prvog braka ima ćerku Jelisavetu Tatić-Čuturilo, koja je izgradila karijeru kao cenjena kostimografkinja. U 57. godini života, sa drugom suprugom Bebom, koja je po zanimanju stomatolog, dobio je i mlađu ćerku Hristinu – rođenje deteta u kasnijim godinama, prema izjavama bliskih saradnika, dodatno ga je smirilo i učinilo srećnijim.Jedno od najznačajnijih prijateljstava u njegovom životu bilo je ono sa glumcem Predragom Ejdusom, sa kojim je decenijama delio i profesionalni i privatni život, od zajedničkog osnivanja teatra „Pod razno" do stotina zajedničkih pozorišnih večeri. Ejdus je Tatića opisivao kao izuzetno dobrog čoveka, sjajnog umetnika, beskrajno duhovitog i prijatnog, i partnera od poverenja.Josif Tatić je preminuo iznenada, u snu, 8. februara 2013. godine u Beogradu, u 67. godini života. Vest o njegovoj smrti šokirala je kolege i javnost, budući da je do poslednjih dana bio aktivan – nedugo pre smrti završio je snimanje serije „Ulica lipa". Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na beogradskom Novom groblju.

Zanimljivosti

• Njegov glumački uzor bio je čuveni holivudski glumac Hemfri Bogart.
• U mladosti je kratko trenirao boks, ali je odustao nakon što je nokautiran u trećoj borbi.
• Nadimak lika Taleta iz serije „Grlom u jagode" toliko se vezao za njega da su ga i kolege i publika često oslovljavali tim imenom u svakodnevnom životu.
• Sa Predragom Ejdusom je predstavu „Šovinistička farsa" odigrao više od 1.800 puta, od Đevđelije do Triglava, obuhvativši gotovo celu teritoriju nekadašnje Jugoslavije.
• Bio je jedan od osnivača pozorišta „Pod razno", prvog off teatra u Beogradu.

Nagrade i priznanja

• Nagrada lista „Večernje novosti" za ulogu u predstavi „Pučina".
• Priznanje na Slobodarskim pozorišnim svečanostima u Mladenovcu 1985. godine, za ulogu u predstavi „Šovinistička farsa".
• Nagrada na Joakimfestu 2005. godine, za ulogu Oca u predstavi „Hadersfild".
• Nagrada „Zoranov brk" na Danima Zorana Radmilovića 2006. godine, za istu ulogu.
• Nagrada „Ardalion" na Jugoslovenskom pozorišnom festivalu 2007. godine.

Nasleđe i uticaj

Josif Tatić je ostavio dubok trag u srpskoj glumačkoj i pozorišnoj tradiciji. Likovi Jataganca i Taleta i danas se smatraju delom kolektivnog sećanja na jugoslovensku i srpsku televizijsku popularnu kulturu osamdesetih i devedesetih godina, a serije „Bolji život" i „Grlom u jagode" redovno se rerizuju i prepričavaju kao klasici domaće televizije. Njegova saradnja sa Predragom Ejdusom i osnivanje teatra „Pod razno" ostaju upamćeni kao značajan doprinos razvoju alternativne pozorišne scene u Beogradu.Porodičnu umetničku liniju nastavila je njegova ćerka Jelisaveta Tatić-Čuturilo, afirmisana kostimografkinja, čime se glumačko-umetničko nasleđe porodice Tatić, započeto generacijom njegovih roditelja Branka i Hristine, prenelo i na sledeću generaciju.

Biografija – najčešća pitanja

Kada i gde je rođen Josif Tatić?

Josif Tatić je rođen 13. aprila 1946. godine u Novom Sadu.

Kada je i kako preminuo Josif Tatić?

Preminuo je iznenada, u snu, 8. februara 2013. godine u Beogradu, u 67. godini života.

Gde je sahranjen Josif Tatić?

Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na beogradskom Novom groblju.

Po čemu je Josif Tatić najpoznatiji?

Najpoznatiji je po ulogama Božidara Soldatovića „Jataganca" u seriji „Bolji život" i Tanasija Vitorovića „Taleta" u seriji „Grlom u jagode", kao i po pozorišnoj ulozi u predstavi „Šovinistička farsa".

Da li je Josif Tatić imao decu?

Imao je dve ćerke: Jelisavetu Tatić-Čuturilo, poznatu kostimografkinju iz prvog braka, i Hristinu, rođenu iz drugog braka sa suprugom Bebom.

Gde je Josif Tatić studirao glumu?

Studirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu.

Kom pozorištu je Josif Tatić pripadao?

Bio je dugogodišnji član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, a bio je i jedan od osnivača pozorišta „Pod razno".

Sa kojim glumcem je Josif Tatić najviše sarađivao?

Najviše je sarađivao sa Predragom Ejdusom, sa kojim je osnovao teatar „Pod razno" i sa kojim je odigrao predstavu „Šovinistička farsa" više od 1.800 puta.

Koje nagrade je Josif Tatić osvojio?

Osvojio je, između ostalih, nagradu „Večernjih novosti", priznanje na Slobodarskim pozorišnim svečanostima, nagradu na Joakimfestu, nagradu „Zoranov brk" i nagradu „Ardalion".

Ko su bili roditelji Josifa Tatića?

Njegovi roditelji, Branko i Hristina Tatić, takođe su bili glumci.

Zaključak

Josif Tatić ostaje upamćen kao jedan od najprepoznatljivijih srpskih glumaca druge polovine dvadesetog veka – umetnik čiji su likovi Jataganca i Taleta postali deo popularne kulture, i pozorišni stvaralac koji je, zajedno sa Predragom Ejdusom, obeležio čitavu jednu epohu beogradske alternativne scene. Rođen u glumačkoj porodici u Novom Sadu 1946. godine, izgradio je karijeru dugu više od četiri decenije, obeleženu sa preko sto filmskih i televizijskih uloga i brojnim pozorišnim nagradama. Preminuo je iznenada 2013. godine u Beogradu, ostavivši iza sebe bogat umetnički opus i uspomenu na duhovitog, srdačnog i talentovanog čoveka.